Tədqiqat sosioloji araşdırmalarda etnoqrafik metodun tətbiqinin metodoloji əsaslarını sistemli şəkildə təhlil edir və bu metodun hansı elmi zərurətdən meydana gəldiyini, hansı analitik boşluğu doldurduğunu və müasir sosiologiyada hansı şərtlər daxilində etibarlı bilik istehsal etməyə imkan verdiyini müəyyənləşdirir. Məqalədə etnoqrafiya sosiologiyada sadə məlumat toplama texnikası kimi deyil, sosial reallığın aktorların özləri tərəfindən necə mənalandırıldığını anlamağa yönəlmiş və özünəməxsus bilik istehsalı məntiqinə malik metodoloji yanaşma kimi nəzərdən keçirilir. Bu kontekstdə, etnoqrafiyanın pozitivist sosiologiya ilə əsas toqquşma nöqtələri, xüsusilə obyektivlik anlayışının fərqli şəkildə qurulması, tədqiqatçının sahədə iştirakının rolu və interpretativ təhlilin əhəmiyyəti müzakirə olunur. Bundan əlavə, etnoqrafik metodun sosioloji tədqiqat dizaynının hansı mərhələlərində istifadə edilə biləcəyi əsaslandırılır və bu seçimin tədqiqat sualının xarakterindən asılı olduğu göstərilir. “Sahə” anlayışı fiziki məkan kimi deyil, sosial münasibətlərin, gündəlik praktikaların və məna yaratma formalarının cəmləşdiyi analitik konstruksiya kimi şərh edilir. Etnoqrafik müşahidənin müddəti, uzunmüddətli iştirak tələbi, sahənin sərhədlərinin çevikliyi və tədqiqatçının mövqeyinin refleksiv şəkildə idarə olunması metodun elmi etibarlılığını müəyyən edən əsas amillər kimi təhlil olunur.
Açar sözlər: etnoqrafik metod, sosioloji metodologiya, sahə tədqiqatı, keyfiyyət metodları, analitik interpretasiya.